Historia

Historia klubu ma swój początek w 1991 roku, gdy Magomed-Sultan Magomedov, właściciel Dagnefteprodukt i były piłkarz Dynamo Machaczkała postanowił założyć klub piłkarski. Wszelkie formalności związane z założeniem klubu załatwione zostały w krótkim czasie, dzięki czemu jeszcze w tym samym roku nowo powstały klub mógł wziąć udział w rozgrywkach ligi Dagestanu. Anży w 20 ligowych potyczkach w swoim pierwszym sezonie zaliczyło 16 zwycięstw i 4 remisy, co pozwoliło zostać zwycięzcą ligi dagestańskiej.

Sukces z pierwszego sezonu dawał motywację i perspektywy na przyszłość. W następnym sezonie, po upadku ZSRR klub pod przywództwem Machacza Kerimowa brał udział w rozgrywkach 2 ligi rosyjskiej. Anży ukończyło sezon na 5 miejscu. Do tego osiągnięcia walnie przyczynił się Alexander Markarow, który po 9 latach przerwy powrócił do profesjonalnej gry w piłkę nożną. Markarow w 13 meczach ligowych aż 11 razy znajdował drogę do siatki rywali. Ciekawostką jest fakt, że w tym sezonie w Anży występowali ojciec oraz syn, Alexander Markarow oraz Michaił Markarow.

Władimir Petrow objął funkcję głównego managera z bardzo ambitnym celem na następny sezon, którym miał być awans do pierwszej ligi rosyjskiej. Anży wykonało przedsezonowe założenia wygrywając 2 ligę rosyjską, jednak ze względu na rozpad 1 ligi musiało pozostać w 2 lidze.

W 1994 roku w klubie pojawił się nowy manager, Aleskerow. Manager ten zaliczył jedynie krótki epizod w Anży. Aleskerow podjął szybką decyzję o opuszczeniu klubu, planując przy tym założenie nowego klubu w mieście. Jego plany nie wypaliły, przez co Aleskerow opuścił Dagestan. Wiaczesław Lekhkiy przejął dowództwo w Anży do końca sezonu, w którym klub uplasował się na 10 pozycji.

Zmiany na stanowisku trenera nastąpiły również w 1995 roku. Nowym managerem został Rafael Safarow, znany z wypromowania młodych talentów takich jak Michaił Kuprijanow, Narwik Sirkajew czy Murad Magomedow. Safarow został zdymisjonowany w trakcie trwania sezonu, jego miejsce zajął Alexander Markarow.  Anży pokazało się z dobrej strony w Pucharze Rosji. W 1/16 finału Anży trafiło na Spartak Ałanija, przyszłego mistrza Rosji. Obie drużyny spotkały się w Kaspijsku, na stadionie Trud. Spartak grający jako drużyna przyjezdna, mimo przewagi od początku spotkania, dopiero w drugiej połowie zdobył pierwszą bramkę meczu za sprawą Anatolija Kaniszewa. Po tym golu goście uwierzyli już, że nic nie jest w stanie odebrać im awansu do następnej rundy. Dużym zaskoczeniem musiała być dla nich bramka wyrównująca w 88 minucie, której strzelcem był Alier Aszurmamadow. Prawdziwym bohaterem Anży został jednak Michaił Markarow, którego 2 bramki w dogrywce ostatecznie pogrążyły Spartak. W kolejnej rundzie Anży łatwo pokonało Żemczużyna Soczi 3:0. Dopiero Dynamo Moskwa w ćwierćfinale powstrzymało Anży.

W 1996 roku klub do współpracy zaprosił znanego Edwarda Małafiejewa. Nowy trener przyczynił się do upragnionego awansu Anży do 1 ligi. Drużyna składała się wówczas głównie z rodzimych zawodników. Najlepszym strzelcem był Ibragim Gasanbekow. Właśnie dla niego zastrzeżony został numer 11 na koszulce. Zawodnik zginął w 1999 roku. Fani Anży na zawsze będą kojarzyć numer 11 z pseudonimem Ibragima „Ibrashka„. Gasanbekow był tak nazywany przez kibiców oraz pracowników i zawodników klubu.

Lata 1997-1998 były czasami, gdy Anży oswajało się z realiami 1 ligi rosyjskiej. W 1999 roku za cel postawiono sobie awans do rosyjskiej Premier Ligi. Trenerem w tym czasie był Gadżi Gadżijew, który wraz z Antolijem Byszowiecem poprowadził reprezentację olimpijską ZSRR do triumfu na igrzyskach w Seulu w 1988 roku. Gadżijew wymienił niemal cały skład, stawiając na mało znanych lub odrzuconych przez inne zespoły piłkarzy. Nikt poza Gadżijewem i najzagorzalszymi fanami Anży nie wierzył w osiągnięcie celu. Gadżijew wraz z druzyną osiągnął zamierzony cel pokonując w ostatniej kolejce Sokół 1:0.

Kolejnym zaskoczeniem dla wszystkich po awansie był brak wyraźnych zmian wprowadzanych przez Gadżijewa. Trener oparł swoją drużynę głównie na zawodnikach, którzy wywalczyli awans z 1 ligi. Jedynym nowym zawodnikiem był Macedończyk Nebojsz Stojkowić, który wskoczył od razu do meczowej jedenastki. Anży w tamtym czasie grało jak prawdziwa machina. Zawodnicy podchodzili do meczy z bardziej utytułowanymi bez strachu, dzięki czemu w wielu aspektach piłkarskiego rzemiosła byli po prostu lepsi. Na własnym boisku Anży przegrało tylko raz 0:2 ze Spartakiem Moskwa. Klub większość sezonu spędził w czołówce tabeli, na sam koniec rozgrywek realne było zajęcie 3 miejsca. Do zdobycia brązowego medalu wystarczyło zdobycie jednego punktu w ostatnim meczu sezonu z Torpedo Moskwa. Wszystko szło zgodnie z planem aż do 95 minuty, w której podyktowany został kontrowersyjny rzut karny przeciwko Anży. Ostatecznie to Torpedo zajęło 3 miejsce, Anży spadło na 4 pozycję. To 4 miejsce dało zespołowi szansę na grę w Pucharze UEFA. Ze względu na napiętą sytuację w sąsiadującej Czeczeni, działacze Glasgow Rangers złożyli wniosek o przeniesienie miejsca rozgrywania spotkania z Anży. UEFA uznała prośbę Glasgow Rangers, zarządzając przy tym rozegranie tylko 1 meczu decydującego o awansie na neutralnym terenie (normą było formuła mecz u siebie i na wyjeździe). Mecz rozegrany w Warszawie zakończył się zwycięstwem Glasgow Rangers 1:0. Krótko przed meczem w Pucharze UEFA zawodnicy Anży mieli szansę na wywalczenie Pucharu Rosji, niestety ulegli oni Lokomotiwowi Moskwa w rzutach karnych.

Rok 2002 był bardzo słaby w wykonaniu Anży. Klub został zdegradowany do 1 ligi. Od 2003 roku głównym celem był powrót do elity rosyjskiej piłki. Przez lata jednak się to nie udawało z różnych powodów. Dopiero w 2009 roku, gdy sponsorem Anży zostało Eldorado, klub zarządzany przez Omariego Tetradze wygrał 1 ligę, dzięki czemu Anży powróciło do Premier Ligi.

Tuż po pierwszym spotkaniu ze Spartakiem Nalczik Tetradze opuścił stanowisko trenera. Do klubu powrócił Gadżi Gadżijew, który został menagerem zespołu. Klub w tym sezonie nie osiągnął niczego godnego uwagi, kończąc rozgrywki na 11 pozycji.

Zimą 2011 roku klub przejął nowy właściciel, Sulejman Kerimow. Zmiana ta oznacza wejście w nową erę dla klubu z Machaczkały. Anży ma teraz szansę rozwijać się we wszystkich kierunkach. Głównie zainwestowano w rozbudowę infrastruktury oraz pozyskanie nowych graczy, takich jak : Roberto Carlos, Samuel Etoo, Mbark Boussoufa, Diego Tardelli, Balázs Dzsudzsák, Mehdi Carcela-Gonzalez czy Yuri Zhirkov. Celem Anży na najbliższe sezony będzie niewątpliwie wzmocnienie składu, co pozwoli na walkę o trofea w Rosji oraz na zaistnienie na arenie międzynarodowej.

[fc-anji.ru/history]